ปล่อยปลา-ธรรมดา

posted on 27 Aug 2011 02:06 by manemint

26/08/11

   วันนี้หม่อมป้าโทรมาหาตอนสายๆบอกว่าอยากทำบุยปล่อยปลา  เมื่อหม่อมป้าสุดที่รักมีบัญชามาเยี่ยงนี้หลานชายที่แสนดีมีหรือจะไม่สนอง

    เราปร฿กษากันว่าจะไปปล่อยที่ไหนดี หม่อมป้าบอกว่าอยากไปปล่อยที่วัดสร้อยทองมีปลาขาย เราก็แย้งไปว่า ปล่อยอย่างนี้ไม่ค่อยได้บุญมันเป็นการขายชีวิตขายบุญแบบหลอกๆ  ปล่อยเต่าที่นั่นเต่าบางตัวก็เป็นเต่าบกจับมันไปปล่อยลงน้ำก็อาจตายได้ง่าย หรือถ้ามันกระเสือกกระสนหนีตายขึ้นมาจากน้ำได้ก็คงจะโดนแม่ค้าเจ้าเดิมจับมาขายอีก  หม่อมป้าก็ดูจะคล้อยตามเราจึงเสนอไปว่าไปซื้อปลาที่ตลาดสิ เหมือนเป็นการไปช่วยชีวิตมัน ซื้อแล้วเอาไปปล่อยที่หน้าวังสวนจิตรลดาได้บุญดี ปล่อยที่นี่ไม่มีคนจับกินแน่นอน

    หม่อมป้าเห็นด้วยเลยไปจัดการRescueชีวิตปลาดุกน้อยมา19ตัว ปลาไหล19ตัว หลังจากป้าอฐิฐานเสร็จ หลานชายผู้นี้จึงแว๊นเอาปลาไปปล่อยที่คลองหน้าสวนจิตรลดา

     แล้วปลาก็ได้กลับสูเส้นทางชีวิตของมันอีกครั้ง ปลอดภัยจากมือมนุษย์ผู้บริโภคชีวิตเพื่อนร่วมโลกอยู่เป็นนิจ

      แต่ความคิดมากของผมมาเกิดหลังจากปล่อยปลาเสร็จแล้สนะสิ

      ด้วยสันดานเป็ฯคนคิดมากขนานขี่ลดกลับบ้าน ผมนึกห่วงใยปลาที่ปล่อยไปท้ง38ตัว กลัวว่ามันจะถูกปลาที่ใหญ่กว่ากิน  กลัวตัวเหี้ยที่ตัวสูสีกับจระเข้ล่อเป็นอาหาร

     ห่วงจนต้องขี่รถวนมาดูอีกรอบ

เหมือนปลาที่ปล่อยไปมันจะรู้ว่าผมกลับมาก ผมเห็นมันว่ายขึ้นมาบนผิวน้ำทักทายผม  ถ้านี่เป็นฉากในหนังคงมีซับไตเติ้ลว่าปลามันขึ้นมาขอบคุณที่ช่วยชีวิตมันแล้วพระเอกน้ำตาไหลที่ได้ทำความดี  แต่ชีวิตจริงผมว่ามันว่ายขึ้นมาด่าผมมากกว่า ที่ดันเลือกมาปล่อยในที่ๆมีปลาใหญ่กว่าพวกมันเยอะมาก แถมมีตัวเหี้ยตัวเบ้อเริ่มที่จับปลากินเป็ฯอาหารอยู่ด้วย   ผมเลยได้แต่ภาวนาให้มันรอดปลอดภัย 

  การปล่อยปลาครั้งนี้ทำให้ผมไม่สบายใจเลย

หลังจากตัดใจขับรถกลับบ้าน ผมใช้สติพิจารณาความไม่สบายใจของตัวเอง เมื่อตัดห่วงออกไป  ผมพบว่าสิ่งที่ผมทำนั้นมันดีที่สุดแล้ว อย่างน้อยๆที่ตรงนั้นก็ปลอดภัยจากมือมนุษย์ ไม่มีคนจับมันไปย่างขายคู่กับส้มตำแน่ๆ

  พิจารณาดีๆผมได้ทำหน้าที่ผมแล้วอย่างดีที่สุด  ส่วนมันจะรักษาชีวิตมันได้ยืนยาวได้แค่ไหนนั้น มันเป็นเรื่องที่เกินกำลังของผมที่จะไปควบคุมตรงนั้นได้ เพราะผมคงไม่สามารถดำน้ำดูแลมันได้ ท่าทำอย่างนั้นอาจถูกทหารวังจับเอา^^

เรื่องที่เหล่านั้นจะใช้ชีวิตได้นานแค่ไหนนั้นผมคงต้องปล่อยไปตามบุญกรรมของมัน

   มันเป็ฯเรื่องธรรมดาของธรรมมะ-ธรรมดา-ธรรมชาติ

   ผมขับรถกลับถึงบ้าน ด้วยบุญเต็มหัวใจ

นายกรัฐมนตรีดาวอังคาร

posted on 08 Aug 2011 11:37 by manemint
  
   เมื่อวันที่ผ่านมา  ผมได้มีโอกาสไปสัมภาษณ์พิเศษเป็นการส่วนตัวกับท่านนายกรัฐมนตรีของดาวอังคาร  งานสัมภาษณ์ครั้งนี้เป็นงานที่ใหญ่และสำคัญที่สุดในชีวิตการทำงานนักข่าวสายการเมืองกาแล็กซี่ของผม          ท่านบรรณณาธิการคงเห็นถึงความตั้งใจในการทำงานของผม จึงมอบโอกาสนี้ให้  ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้รับโอกาสนี้ เพราะท่านนายกรัฐมนตรีของดาวอังคารไม่ค่อยเปิดโอกาสให้สื่อสัมภาษณ์ตัวต่อตัวสักเท่าไร คาดว่าคงเป็นเพราะใกล้ถึงเวลาที่จะเลือกตั้งใหม่ ท่านจึงต้องการเปิดใจเคลียร์ทุกเรื่องทุกกรณีที่เป็นที่วิจารณ์ของภาคประชาชน

ผมเตรียมตัวไปอย่างดี ซ้อมคำถามคำตอบที่คาดว่าจะได้รับลงทุนซื้อเครื่องบันทึกเสียงรุ่นใหม่ล่าสุดที่บันทึกได้แม้แต่เสียงมดคุยกัน(โฆษณาที่ดาวพลูโตเขาว่าอย่างนั้น) จะได้เก็บทุกคำพูดของท่านนายกรัฐมนตรีดาวอังคารได้อย่างชัดเจนและครบถ้วน จากนั้นผมก็ดูรายละเอียดต่างๆเรื่อยไปจนถึงการแต่งตัว  เลือกชุดอวกาศที่ดูเนี้ยบ ทันสมัยแต่ที่สุดตัดโดยห้องเสื้อชื่อดังของดาวโลก  เป็นธรรมดานักข่าวตัวเล็กๆอย่างผมได้รับโอกาสดีอย่างนี้มันก็ตื่นเต้นเป็นธรรมดา

                                เมื่อถึงวันสัมภาษณ์ท่านนายกของดาวอังคารส่งยานอวกาศมารับผมขณะที่ผมนั่งจิปกาแฟอยู่ในร้านสตาร์กั๊กสาขาดาวโลก  สิ่งที่ผมสังเกตุเห็นคือ มันเป็นยานอวกาศรุ่นเก่า ยี่ห้อtoyoyaที่ออกมาได้เกือบ15ปีแล้ว แรกทีเดียวผมคิดว่าท่านสมาถะเหลือเกิน ตำแหน่งท่านขนานนี้กับยังใช้ยานรุ่นเก่าๆ แต่เมื่อผมก้าวเท้าเข้าไปในยานสัมผัสแรกที่ผมได้คือกลิ่นความหอมของดอกไม้ที่รวยรินอยู่ในยานเก่าๆลำนี้ มันเป็นกลิ่นหอมบางๆที่ทำให้รู้สึกสดชื่นและสบายสมอง ผมคาดเดาเอาว่ามันคงเป็นกลิ่นดอกไม้ที่ประจำดาวเนปจูน  ดอกไม้ของดาวเนปจูนขึ้นชื่อมากเรื่องความหอมและความหรูหราระดับแพงบรรลัย มันเป็นที่นิยมในสังคมชั้นสูงของผู้มีอันจะกินทั้งหลายของกาแลคซี่นี้  ชื่นชมกับความหอมอยู่ได้ไม่นาน ความประหลาดใจก็บังเกิดขึ้นอีกครั้ง ภายในยานถูกต้องแต่งไว้อย่างหรูหรา เครื่องมืออำนวยความสะดวก มีครบในยานลำนี้  เหมือนฝันของผมที่จะมียานที่ตกแต่งภายในไว้หรูหราเช่นนี้  คอยดูถ้าผมรวยเมื่อไรผมจะซื้อบ้าง

                ไม่นาน ยานก็พาผมมาถึงบ้านของท่านนายกรัฐมนตรีดาวอังคารมันเป็นบ้านไม้สักตกแต่งอย่างสง่า สวยงาม สะอาดและปราณีตในรสนิยม  ผู้ดูแลพาผมไปพบท่านที่ห้องรับรอง  ท่านคอยผมอยู่แล้ว

ในวันนี้ท่านนายกอยู่ในชุดอวกาศแบบลำลองสบายๆ  ใบหน้าของท่านยิ้มแย้มเจ่มใส เขาที่หัวของท่านถูกขัดจนเงาวับ ส่วนหนวดที่คล้ายปลาหมึกของดาวโลกก็ถูกหวีแต่ไว้อย่างสวยงาม  ท่านลุกขึ้นมาตอนรับผม เราทักทายกันโดยก้มลงไปเลียเท้าของแต่ละฝ่าย วิธีการทักทายแบบนี้เป็นวัฒนธรรมอันเก่าแก่ละสวยงามของดาวอังคาร ผมพบว่าท่านนายกรัฐมนตรีมีวิธีเลียเท้าได้อย่างสวยงามน่ายกย่อง  ทักทายกันเสร็จ ผมนั่ง ส่วนตัวท่านไปยืนหล่อที่โพเดี้ยม แล้วผมก็เริ่มงานทันที

ผม:ขออนุญาติ บันทึกเสียงนะครับท่าน

ท่านนายก: ตามสบายเลยครับ ถ้ามันทำให้งานของคุณสะดวกขึ้น  โอโห้!เครื่องบันทึกเสียงรุ่นใหม่ล่าสุดเลย

ผม:ใช่ครับท่าน ผมซื้อมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ ยังผ่อนไม่หมดเลยครับ

ผมตอบท่านนายกไปอย่างนั้นโดยที่ไม่ได้หวังอะไร แต่ท่านนายกกับกล่าวออกมาอย่างที่ผมนึกไม่ถึง

ท่านนายก: ไม่เป็นไรคุณ ไม่ต้องผ่อนแล้ว บริษัทที่ผลิตเครื่องบันทึกเสียงเครื่องนี้ผมมีหุ้นอยู่ด้วย  เดี๋ยวผมจัดการให้

ผม: ไม่เป็นไรครับผมไม่รบกวนดีกว่า

ท่านนายก:  รบกวนอะไร  บริษัทลูกชายผมเอง แค่นี้จิ๊บจ๋อย ถือว่าช่วยเหลือกันนะ ผมชอบผู้ชายที่มุ่งมั่นทำงานแบบคุณ

ผม:ขอบคุณครับ

ท่านนายก:  กาแฟมาพอดี  ลองทานดูครับคุณนักข่าว นี่กาแฟขี้พรีเดียเตอร์อย่างดี  หาทานยากนะครับ

ผม:  กาแฟอะไรนะครับ(ผมเน้นเสียงเพราะไม่เคยได้ยินมาก่อน)

นายก : กาแฟขี้พรีเดียเตอร์ ตอนนี้กำลังนิยมกัน ทำโดยการให้พรีเดียเตอร์กินเมล็ดกาแฟแทนอย่างอื่นทุกมื้อ ที่นี้พอมันขี้ออกมา เราก็จะได้ขี้ของมันที่มีเมล็ดกาแฟติดมาด้วย ก็เอาไปผ่านกระบวนการผลิตต่างๆ จนมาเป็นกาแฟของคุณในถ้วยนี้  ลองทานดูสิ รสชาติมันจะหอมหวาน เข้มข้น และแปลกใหม่กว่ากาแฟเดิมๆ  ที่สำคัญนะ มันกิโลละหลายหมื่นมาร์เลยทีเดียว( มาร์ คือ นามสกุลเงินดาวอังคาร)

ผม: ดูท่านจะเป็นคอกาแฟนะครับ

นายก:  ผมเก่งทุกเรื่อง ไม่งั้นจะเป็นนายกของดาวนี้ได้เหรอ(ท่านพูดยิ้มๆติดตลกในน้ำเสียง)

จบประโยคนี้ท่านหัวเราะ  แล้วสั่งให้ผมเริ่มคำถามที่เตรียมมาสัมภาษณ์ท่านได้เลย

ผม:ตอนที่ผมขึ้นยานมาที่นี่ ผ่านหน้าทำเนียบรัฐบาลเห็นมีม็อบมาชุมนุมอยู่ ไม่ทราบว่าเป็นม็อบอะไรมาชุมนุม และเขาเรียกร้องสิ่งใดครับ

ท่านายก: ม็อบพวกนักธุรกิจนายทุน ก็อย่างว่านะ ดาวของเราให้ความสำคัญกับเกษตรกรมากกว่านายทุน เกษตรกรร่ำรวยขึ้นทุกวันๆ ส่วนพวกนายทุนก็จนยังไงก็จนยับเยินอยู่อย่างนั้น พวกนักธุรกิจนายทุนเลยอยากทำนาบ้าง แต่ไม่มีนาให้เขาทำ แต่เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง ผมได้ไปดูงานที่บางประเทศในดาวโลกมาแล้ว ได้วิธีแก้ปัญหามา เป็นวิธีที่ดีเลยทีเดียว

ผม: ไปดูที่ประเทศอะไรมาครับ ดาวโลกมีประเทศอยู่หลายประเทศ  แล้ววิธีแก้ปัญหามีอย่างไรบ้างครับ

ท่านนายก: ผมไปดูที่ประเทศสารขัณฑ์ของดาวโลก แล้วก็ได้วิธีแก้ปัญหาอย่างชาญฉลาดมาจากนายกของประเทศนั้น  เมื่อดาวอังคารของเรานั้นไม่มีที่ให้เพาะปลูกทำนาสำหรับนายทุน ผมเลยจะทดลองให้พวกนายทุนทำนาบนหลังคน  ประเทศสารขัณฑ์เขาปล่อยให้นักธุรกิจกลุ่มนายทุนทำนาบนหลังชาวนา กลุ่มนักธุรกิจนายทุนของประเทศเขาจึงร่ำรวย นี่ผมก็ส่งเรื่องนี้เข้าที่ประชุมสภาแล้ว คาดว่าจะมีการอนุมัติโครงการ ทำนาบนหลังมนุษย์ดาวอังคาร เร็วๆนี้แหละ

  ถึงตอนนี้ผมรู้สึกว่า ดาวอังคารโชคดีจริงๆที่มีนายกอย่างท่าน

ผม:จริงหรือไม่ ที่ท่านรัฐมนตรีไม่ใช่สิ่งมีชีวิตของดาวอังคาร จริงๆแล้ว ท่านเป็นชาวโลกเพราะดูท่านจะสนิมสนมกับมนุษย์โลกเหลือเกิน ถึงขนานเดินทางไปมาหาสู่กันบ่อยๆ

นายก:   ไม่จริงครับ มนุษย์โลกไม่มีเขา แต่ผมมีเขา อย่างว่าคนเขาก็ลือกันไป เป็นแผนดิสเครดิตของฝ่ายค้าน

ผม:  แล้วที่มีพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้ามกับท่านบอกว่า  เขาของท่านได้รับมาจากการศัยกรรมพลาสติก

นายก:  ไม่จริงครับ  ผมใช้ไฟเบอร์ เอ๊ย เขาแท้ๆตั้งแต่กำเนิดครับ พ่อแม่ให้มา

ผม:จริงหรือไม่ครับ ที่ท่านนายกเป็นเพื่อนสนิทกับนายกรัฐมนตรีประเทศสารขันฑ์ของดาวโลก

นายก: จริงครับ เราเป็นเพื่อนเรียนโรงเรียนเดียวกันมาตั้งแต่เด็ก อนุบาล มัธยม มหาลัย ยันด็อกเตอร์เลยทีเดียว เราสนิทกัน

ผม: เป็นเพื่อนสนิทกันอย่างนี้ มีการแนะนำอะไรกันทางการเมืองไหมครับ

นายก: มีครับ ผมก็แนะนำเขาให้สวมเขาประชาชน  เพราะสิ่งมีชีวิตในกาแลคซี่เดี๋ยวนี้มีเขาทุกดาวครับ ไม่ว่าจะเป็นดาวพุธ ดาวพฤหัส ดาวพลูโต ดาวศุกร์ ล้วนมีเขา ผมเลยแนะนำเค้าไปให้สวมเขาให้ประชาชน ตอนนี้นายกประเทศสารขันฑ์ก็เริ่มสวมเขาให้ประชาชนแล้ว เห็นว่าได้เป็นผู้นำตัวอย่างของดาวโลกแล้ว

ผม: เป็นคำแนะนำทีดีทีเดียวนะครับ มิน่า ผมเห็นประชาชนในประเทศสารขันณ์สวมเขากันสวยงามเชียว ที่แท้มาจากคำแนะนำของท่านนี่เอง  แล้วจริงหรือไม่ครับที่ท่านนายกรัฐมนตรีมีส่วนได้ส่วนเสียกับการจัดซื้อเครื่องมือตรวจอุปกรณ์ระเบิดGT20000

นายก: ไม่จริงครับ เรื่องนี้ผมขอเรียนอย่างนี้นะครับว่า การจัดซื้อเครื่องGT20000 มันเป็นเรื่องของกระทรวงป้องกันดาวอังคาร มันทำให้งานของเขาสะดวกขึ้น ผมแค่เป็นคนอนุมัติงบให้เค้า เพราะฉะนั้นมันไม่เกี่ยวกับผมโดยตรงครับ ผมไม่ผิด

ผม: แล้วมันใช้ได้จริงไหม เพราะขนานดาวใหญ่ๆอย่างดาวพฤหัสยังออกมายืนยันแล้วยอมรับแล้วว่า มันไม่มีคุณสมบัติตามที่ระบุไว้ เป็นแค่เรื่องแหกตา เอาเงินไปฝึกสุนัขตำรวจยังคุ้มกว่า

นายก: ผมขอตอบได้ ณ ตรงจุดนี้เลยนะครับว่าใช้ได้จริง แต่การจะใช้เครื่องGT20000นี่ คุณต้องพักผ่อนมาอย่างเพียงพอ นอนไม่ต่ำกว่า8ชั่วโมง และต้องเชื่อมั่นในคุณภาพของเครื่องครับ มันถึงจะใช้ได้ผล ประเทศสารขันณ์เค้ายังยืนยันเลยว่าใช้ได้จริง

ผม:.....แต่ผมได้ข่าวมากว่าการจัดซื้อเครื่องGT20000 มันไม่ผ่านการจัดประมูล จริงๆแล้วมันต้องมีการจัดประมูลไม่ใช่หรือครับ

นายก:  เรื่องบางเรื่องมันเร่งด่วนนะคุณจะมามัวรอการจัดประมูลมันไม่ได้หรอก ชีวิตของผู้ปฏิบัติงานด้านนี้มันเสี่ยง อะไรป้องกันเขาได้อย่างรวดเร็ว เราก็ต้องสนับสนุน  อย่าวิตกไปเลยรัฐบาลชุดนี้ของผมบริหารงานอย่างโปร่งใสไม่คอรัปชั่นอยู่แล้ว

ผม : เรื่องคอรัปชั่นโดยความเห็นส่วนใหญ่ของประชนเชื่อว่าท่านมีส่วนร่วมในความไม่โปร่งใสของโครงการต่างๆ  จากข้อสังเกตุของผมนะครับ บ้านของท่านสร้างจากไม้สักทั้งหลัง ทั้งๆที่ดาวอังคารมีกฎหมายห้ามตัดต้นไม้อย่างเข้มงวด แล้วทำไมบ้านของท่านยังสามารถใช้ไม้ที่มูลค่ามหาศาลได้มากมายอย่างนี้ละครับท่าน  ดูไม่สอดคล้องกับเงินเดือนตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเลย

นายก: คือเรื่องนี้ผมของเรียนอย่างนี้ครับ  จริงอยู่ บ้านของผมใช้ไม้สักทั้งหลังและใช้ในปริมาณมาก  แต่มันไม่ใช่ต้นไม้ของดาวอังคารครับ นี่เป็นไม้สักจากดาวโลก ก็คนในรัฐบาลนายกจากประเทศสารขัณฑ์ของดาวโลกส่งมาให้  ผมมีเพื่อนอยู่ที่ดาวโลกครับ แล้วแต่ละคนก็ดำรงตำแหน่งในระดับแนวหน้าของประเทศทั้งนั้น อ่อ ลืมบอกไป ไม่ได้ให้ฟรีนะครับ มีการซื้อขาย เดี๋ยวจะหาว่าผมคอรัปชั่นข้ามดาว

ผม: ประชาชนประเทศนั้นเขาไม่รักต้นไม้หรือครับ ทั้งที่ต้นไม้มีคุณค่ามหาศาลต่อระบบนิเวศของดาวนั้นๆ

นายก: ประเทศนั้นเขาอุดมสมบูรณ์ครับ เมื่อมันอุดมสมบูรณ์มาก มันเลยเกะกะขวางทางการสร้างถนน เลยต้องตัดออกเสียบ้าง  ไม้ที่ผมใช้สร้างบ้านนี่ก็เป็นไม้ที่ใครบางคนเขาไม่ต้องการ เพราะเขาต้องการถนนขึ้นไปbig mountain เพื่อรองรับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว พอตัดแล้วไม่รู้จะเอาไปไว้ไหน เลยมาขายให้ผมถูกๆ ตอนนี้ประเทศนั้นก็มี”เทศการตกปลาบนหลังคาบ้าน”เป็นของแถม ประชาชนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ก็สนุกครื้นเครงน้ำตาท้วมแก้มกันไป

ผม: เป็นวิสัยทัศน์ที่กว้างไกลมาก

นายก:ใช่ครับ เพื่อนายกดาวโลกของผมคนนี้เก่ง (ยิ้มกว้าง)

ผมหยุดจิบน้ำ แล้วจึงดึงท่านเข้าประเด็นต่อ

ผม: ระหว่างที่ท่านเป็นรัฐบาล ประชาชนมีปัญหาเรื่องข้าวของแพงเป็นอย่างมาก ค่าแรงขั้นต่ำก็ไม่สอดคล้องกับค่าครองชีพในปัจจุบัน  น้ำมันก็แพงมากขึ้น ท่านจะตอบปัญหาตรงนี้กับประชาชนอย่างไรครับ

นายก: เรื่องไข่แพง ผมก็ใช้วิธีแก้ปัญหาไปแล้วอย่างที่ท่านทราบกันดี โดยการออกนโยบายขายไข่เป็นกิโล  ถือว่าเป็นของขวัญให้กับประชาชน ประชาชนที่บริโภคไข่เจียว ไข่ดาวก็จะเก่งคณิตศาสตร์มากขึ้น เพราะต้องคำนวนว่าใบนึงใช้กี่ขีด และกิโลกรัมละเท่าไร ที่นี้ก็มาดูจำนวนไข่ในแต่ละกิโลกรัม แล้วเอามาหาร เห็นไหมครับการบริโภคไข่ทำให้คนดาวอังคารฉลาดขึ้น เครื่องชั่งไข่แบบดิจิตอลก็ยังขายดีตามไปด้วย อาจไม่ใช่วิธีที่ในหลายดวงดาวใช้ แต่ผมเชื่อว่ามันเป็นผลดีแน่นอน

ไม่เช่นนั้นเวลาผมไปไหนประชาชนคงไม่โยนไข่ให้ผมมากขนานนี้(ท่านยิ้มหล่อ)

ผม: ท่านลอกวิธีนี้มาจากที่ไหนหรือเปล่าครับ

นายก: ไม่ได้ลอกครับแต่ได้รับแรงบันดาลใจมา

ผม: เรื่องน้ำมันแพง?

นายก: เรื่องน้ำมันแพงนี่เป็นกลยุทธ์ลดการใช้น้ำมันลงของผมเองครับ เมื่อน้ำมันแพงประชาชนก็หันไปใช้ขนส่งมวลชนดาวอังคารมากขึ้น หรือใช้พลังงานทางเลือกมากขึ้น ดาวอังคารของเราจะได้ไม่ร้อน ลดปริมาณยานในท้องฟ้าไปในตัว

ผม: แต่ท่านอย่าลืมนะครับว่า ขนส่งมวลชนของเรามันห่วยแตก และความปลอดภัยต่ำกว่ายอดหญ้าเสียอีก

นายก: เรื่องนี้ผมก็ได้มีนโยบายออกมาอย่างเป็นรูปธรรมให้ท่านเห็นแล้ว  ผมสั่งให้ขนส่งมวลชนดาวอังคาร เร่งปรับปรุงประสิทธิภาพ เปลี่ยนแปลงสีของมินิยาน ทั้งยังจัดให้มียานอวกาศขนส่งฟรีเพื่อประชาชน จัดสร้างโครงข่ายรถไฟฟ้าเพื่อการเดินทางที่สะดวกของประชาชน

ผม:แต่คนขับมินิยานยังคงเป็นคนเดิม

นายก:………

ผม: เรื่องนี้ท่านได้รับแรงบันดาลใจมาจากที่ไหนอีกหรือเปล่าครับ

นายก: ใช่ครับได้รับแรงบันดาลใจจากนายกรัฐมนตรีประเทศสารขัณฑ์

ผม:แล้วเรื่องทุจริตโครงการดาวอังคารเข้มแข็งทรงพลัง ไปถึงไหนแล้วครับ

ถึงตรงนี้ท่านนายก ดูนาฬิกา

นายก: โอโห้ มืดขนานนี้แล้วหรือเนี่ย ผมว่าเราไปทานอาหารกันดีกว่าครับ เดี๋ยวจะเป็นโรคกระเพาะเอา

ผม:แต่ท่านยังไม่ได้ตอบคำถามผมเลย

ท่านเดินลงมาจากโพเดี้ยมเอาสีข้างไปแถกับกำแพง

นายก: มืดแล้วครับ ประชาชนของผมควรจะทานอาหารให้ตรงเวลา เชิญคุณนักข่าวครับ

ผม: แต่นี่เพิ่งจะบ่ายสามโมง แดดยังเปรี้ยงอยู่เลยครับท่าน มืดตรงไหน

นายก:นี่ไงครับ มืดแล้ว มืดสนิทไม่เห็นอะไรเลย

ท่านนายกดาวอังคารพูดพร้อมเอามือปิดตาผม แล้วพาเดินไป โดยที่ผมได้ยินเสียงลำตัวของท่านแถกับกำแพงอยู่ตลอดเวลา

  

ผมกับท่านทานอาหารกันใต้แสงเทียน ท่านจัดอาหารมาได้อย่างดี มีอิฐหินปูนทรายนาๆชนิดให้เลือกกิน ท่านกินไปก็เล่าไปว่าอิฐหินปูนทรายเหล่านี้ ได้มาจากการก่อสร้างต่างๆท่านและคนในรัฐบาลท่านชอบทานกันเป็นพิเศษ  ท่านคงจะมันมันส์ปากกับการพูดไปหน่อยเศษหินจึงกระเด็นออกจากปากมาโดนหน้าผมบ้างบางครั้ง

 

ก่อนที่ท่านจะให้ยานไปส่งผมที่บ้าน ท่านยังให้ของขวัญผมมากล่องนึง  เมื่อถึงบ้านผมเปิดดู ก็ต้องตกใจแทบปล่อยมันหลุดมือเพราะมันเป็นของหายากในดาวดวงนี้ ทั้งยังมีราคาสูงเกินกว่าผมเอื้อม

ใช่ครับ ของสิ่งนั้นคือน้ำมันพืช

.....................................................................

edit @ 25 Sep 2011 05:57:37 by manemint

ดอทเอ

edit @ 20 Jan 2010 22:07:56 by manemint